Categorie: Zelfsabotage; destructieve gedachtenstroom

Home / Categorie: Zelfsabotage; destructieve gedachtenstroom

Zelfsabotage

Bewust of onbewust je eigen vijand zijn, voortkomend uit angst. Vasthouden aan gedachtes en daarmee gedrag die, ooit, nodig waren, maar nu niet meer. Jezelf blokkeren om te groeien, ontwikkelen en het leven te verkennen dan wel te omarmen. Controle op vrijwel alles wat er om je heen gebeurt om maar te voorkomen dat je de controle op je gevoelens en daarmee je angsten verliest en dus geconfronteerd wordt met je angsten (leegte). Het gaat dan voornamelijk om controle op juist die dingen die kunnen leiden tot; zelfconfrontatie.

Dagelijks leven

Je hebt zin (gevoel) om een boswandeling te doen, het zou jou ontzettend goed doen om in de natuur te zijn, maar dan komen die gedachtes en daarmee het stemmetje weer naar boven die er uiteindelijk voor zorgen dat je niet meer gaat. Enkele voorbeelden van het stemmetje; de zon schijnt nu wel, maar straks wordt het slecht weer en dan loop ik daar in het bos; het zal nu ook wel druk zijn het is immers zondag en dan krijg ik weer last van prikkels; alleen is ook niks voor een boswandeling; is het niet raar om alleen een boswandeling te maken, wat zullen anderen denken; parkeren wordt ook lastig, want het zal wel druk zijn en dan moet ik helemaal omlopen; ach misschien moet ik maar een andere dag gaan; volgens mij was er een leuke serie op Netflix etc. etc. Wat gebeurt hier nou eigenlijk? Alle gedachtes die opkomen zijn gerelateerd aan controle en daarmee de onderliggende angst. Je bent alle mogelijke scenario’s aan het doornemen om na te gaan of je voldoende controle hebt, conclusie; je hebt geen controle, dus ‘besluit’ je om niet te gaan. Om jezelf te overtuigen zoek je dus rationele verklaringen zodat je tegen jezelf kunt zeggen ‘dat het toch geen goed idee is om te gaan’ waarbij je, je gevoel dwingt om mee te doen. Resultaat; je blijft thuis waar je ook nog eens van baalt (je gevoel kan je namelijk niet voor de gek houden).

Werk

Je komt een leuke vacature tegen die prima aansluit op jouw achtergrond en ervaringen, je besluit om te gaan solliciteren. Vervolgens komt het stemmetje weer; kan je de verantwoordelijkheid wel aan; je zit nu toch goed; stel dat de collega’s akelig zijn; stel nou dat je spijt krijgt en dat ze dat in de gaten krijgen en jou ontslaan of contract niet verlengen; kan ik dan wel rondkomen van een uitkering; wat nou als ik mijn vaste lasten niet kan betalen etc. etc. Resultaat; je solliciteert niet. Stel nou dat je in je huidige baan door een reorganisatie wordt ontslagen? Welke gedachtes komen dan op? Zie je wel, ik had moeten solliciteren, want als ik had gesolliciteerd had ik nu een baan gehad! Het is mijn eigen schuld dat ik nu zonder een baan zit! De kans dat je hierna verder gaat in de molen van zelfverwijt over vrijwel van alles wat er ‘mis’ is gegaan in je leven is eveneens aanwezig met als eindconclusie; ik ben niet ok, ik deug niet, ik ben waardeloos, ik kan ook niets in het leven.

Relatie

Je zit in een relatie en je ontvangt alle liefde en aandacht van je partner. Je wilt het ook teruggeven (gevoel), maar dan komt het stemmetje weer; de vorige keer liep het niet goed af; stel nou dat zij op mij afknapt; stel nou dat ze naast haar schoenen gaat lopen; stel nou dat ze mij niet meer interessant gaat vinden. Partner geeft aan dat ze affectie mist, maar je durft niet te zeggen waarom je hem/haar van affectie onthoudt met mogelijk de volgende gevolgen; je trekt je volledig terug; je verwijt je partner dat ze veeleisend is, teveel op je huid zit en daarmee geef je haar de schuld van iets wat in de basis bij jou ligt (projectie). Dit alleen, omdat je bang bent om openlijk over je gevoelens te praten (want dan is ze echt weg= angst) of jij verbreekt de relatie met als beweegreden (anders doet zij het toch wel). Meerdere varianten zijn mogelijk.

Overlevingsstrategie

Zelfsabotage is niets anders dan, vanuit je angst, jezelf dingen wijsmaken die niet gebaseerd zijn op de realiteit met als 1 reden; zelfbescherming, althans dat denk je. Dit zijn patronen die meestal in het verleden (kind/jeugd/nare gebeurtenis latere leeftijd) zijn ontstaan. Patronen die jou destijds, toen het nodig was, beschermden. Toen was het dus nodig, alleen zorgen deze patronen nu voor belemmering om verder te komen in het leven. We kunnen het ook omschrijven als; overlevingsstrategieën. De vraag is alleen hoe bewust ben jij je van jouw gedachtes en daarmee ‘het stemmetje’. Er zijn individuen die denken ‘dat zij zo zijn’ en daarmee dat het ‘belemmerende stemmetje’ deel uitmaakt van de persoonlijkheid.

Reële, irreële angsten

Het is belangrijk om een onderscheid te maken tussen reële en irreële angsten. Reële angsten zijn gebaseerd op de werkelijkheid; denk aan het moment dat je bijna een auto-ongeluk had of misschien wel werd bedreigd, bijna mishandeld. Dan is het nodig om in ‘actie’ te komen en dus je overleving aan te zetten (wat ook automatisch gebeurt). Het punt is alleen dat bij zelfsabotage de overleving continu ‘aan’ staat, dus ook als er geen sprake is van een reële angst. Irreële angsten ontstaan door je eigen gedachtes, het piekeren en het malen uit angst met als gevolg dat jij je er ook daadwerkelijk naar gaat gedragen dat hetgeen wat je dus dacht ook werkelijkheid wordt (kracht van het universum, je trekt het aan). Terugkomend; hoe bewust ben jij je van je gedachtes, het stemmetje? Is het een bewust proces waar jij je alleen onbewust van bent of is het een proces waar jij je wel degelijk bewust van bent?

Onbewust

Je doet de dingen zoals jij ze altijd hebt gedaan, zonder jezelf af te vragen waarom je doet zoals je doet. Je bent namelijk altijd zo geweest. Ben je happy met jezelf? Prima, niets aan de hand. Alleen, wat nou als jij regelmatig een gevoel van leegte ervaart waarbij je zelfs ook nog eens denkt dat je zo bent. Of dat je zoveel meer in je mars hebt dan wat je nu in je leven doet (werk bijv.), maar dat je dat niet eens weet van jezelf of anders roept; ik heb een goede baan, goed salaris en goede secundaire arbeidsvoorwaarden (zekerheid, diep onderliggend dus angst). Je kan promotie maken, maar dat sla je af, want je hebt het goed zo of anders; ach nee, zoveel verantwoordelijkheid en ik ontvang ik er qua salaris weinig voor terug. Natuurlijk is het mogelijk om een eventuele promotie af te wijzen, maar de vraag is vooral; wat beweegt jou om het af te wijzen? Is het angst of is het gewoonweg ‘ik vind het prima zo’, waar verder dus geen angst onder ligt. Dus wijs jij het af, omdat je saboterende gedachten hebt (het lukt mij toch niet=angst) of gezonde gedachten?

Coping

Het punt is dat juist doordat jouw patronen van overleving zijn ‘ingebakken’ in jouw persoonlijkheid dat jouw brein automatisch ‘nee’ roept en dat dus op momenten dan wel in situaties die eventueel zouden kunnen leiden neigen naar…Natuurlijk heeft dit ook te maken met de type coping die jij hanteert. Coping is niets anders dan hoe jij omgaat in situaties van stress/uitdagingen. Vermijden of actief oplossen? De kans, in geval van saboterende gedachten, is groot dat jij een vermijdende coping hebt, dus als er bijvoorbeeld problemen zijn, doen alsof het niet bestaat. De type coping is enerzijds afhankelijk van je genen en anderzijds van de omgevingsfactoren. Als jij bent opgegroeid in een omgeving waarbij het de ‘normaalste’ zaak van de wereld was om moeilijke situaties te vermijden; dan weet jij ook niet beter. Wat hieronder ligt is weer angst; kan ik het wel aan, kan ik het wel oplossen, wat als het niet lukt etc. De vraag is of jij je bewust bent van deze gedachtes of is dat ook een gewoonte geworden? Realiseer jij je dat je altijd een keuze hebt? Hoe bewust ben jij je van het feit dat jij een keuze hebt? Ga je links, rechts, rechtdoor of blijf je staan?

Individuen die onbewust zijn van de eigen saboterende denkpatronen blijven staan. De optie links, rechts of zelfs een stap vooruit dan wel achteruit komt niet eens in hen op en dat komt doordat de zelfsabotage (ik kan/wil het niet = angst) dermate diepgeworteld is dat zij het zien als; zo ben ik. De zelfsabotage zit in de gedachten en bij onbewuste gedachten is het een ‘standaard’ geworden, automatisch proces. Dit zijn niet de types die een burn-out ontwikkelen (uitzonderingen daargelaten), maar eerder een bore-out uit verveling uit onvervulde (emotionele) behoeftes, maar ook dat hebben zij vaak niet door. Ze denken dat zij zo zijn. Passief-agressief gedrag kan eveneens voorkomen; ja zeggen, maar nee doen of anders manipuleren (onbewust) om niet te hoeven facen met de werkelijkheid (= de overleving). Manipulatie maakt eveneens dan deel uit van de persoonlijkheid er wordt gedacht, dat dat zo is, normaal is. Of de rol van slachtofferschap? Alles overkomt mij, het ligt altijd aan een ander? Dit zijn allemaal patronen die ergens en vaak uit het verleden vandaan komen. Een opvoeding waarbij manipulatie en slachtofferschap bij de communicatie hoorde. De overheersende angst, die blokkeerde, maar denkende dat dit ‘normaal’ is. Weinig tot geen zelfreflectie (uitgeschakeld door de overleving), want stel nou dat de beerput opengaat? Nee, dat kan ik (overleving) niet toestaan, want dat red ik niet.

Bewust

In deze ben jij je wel degelijk bewust van jouw saboterende gedachten en gedachten die jou juist tegenhouden om te ondernemen, groeien en ontwikkelen, echter lukt het je niet om over de streep te komen. Ook jij staat stil. Je weet precies waarom die saboterende gedachtes er zijn en dat deze voortkomen uit angst. Ook weet je waar deze vandaan komen. Hoe bewust jij je er ook van bent, je blijft stilstaan en komt, door de angst, niet vooruit, terwijl je dit wel heel graag zou willen. Dit is pijnlijker dan het onbewuste, want in deze weet je het, echter word je geblokkeerd door je angst. Bij het onbewuste, weet je het niet, dus weet je ook niet wat je mist, maar bij het bewuste weet je wel degelijk wat je mist. Het is al een hele grote en belangrijke stap dat jij je er bewust van bent en de volgende stap is; recht op je angsten afgaan. Je angsten confronteren, overwinnen. Je zult merken hoe vaker je het doet des te minder je de angst zult voelen, want het confronteren zorgt voor toename van het zelfvertrouwen de eigenwaarde. Hoe sterker deze worden, hoe meer je, jouw angsten durft te confronteren. Let wel; juist de bewuste individuen hebben een grote kans op ontwikkeling van een burn-out.

Dominerende factor

Controle, grip domineert zowel bij bewust als onbewust. Hoe dan ook wil jij controle op juist die aspecten waar jij eventueel de grip over zou kunnen verliezen en geconfronteerd kan worden met jouw eigen gevoel van leegte, dat is concreet gezien de angst. Het nare, ellendige gevoel, het gevoel dat het bodemloos is, gevoel dat je geen grond voelt onder je voeten. Last hebben van ‘offline’ gaan komt ook voor indien je de controle verliest of wellicht last van woedeaanvallen, irritaties en/of frustraties? Met ‘offline’ wordt bedoeld dat je even niet aanspreekbaar bent, totdat jij jezelf hebt weten te ‘herstellen’. Precies op het moment dat jij de grip kwijt bent en daarmee dus de controle verlies jij het contact volledig met jezelf en eigenlijk kom je juist in contact met jezelf, maar dan met het gevoel van leegte, je angsten. Dat is dus precies waar je behoort te zijn om er weer aan uit te komen. Voel je leegte, voel je angst, neem daar de tijd voor. Trek geen conclusies, niet rationaliseren, niet oordelen, gewoonweg voelen en niets doen. Als je dat vaak genoeg doet en dus eigenlijk jezelf, je echte IK, toestemming geeft om naar boven te komen zul je merken dat je zelfvertrouwen en daarmee je eigenwaarde toenemen.

Wat kan Zoom Psychologie voor je betekenen?

Wij kunnen jou helpen om juist die gedachten die jou blokkeren, samen met jou, inzichtelijk te maken en deze om te buigen naar gezonde gedachten. Onze aanpak is gericht op de kern en daarmee dat wij eerst, samen met jou, willen achterhalen hoe deze saboterende gedachten zijn ontstaan, waar komt het dus vandaan. Pas als de ontstaansoorzaken achterhaald zijn is het mogelijk om vanuit de kern gericht te werken aan de belemmeringen die je ervaart en daarmee dus vooral het ombuigen van de saboterende gedachten.

Zoom Psychologie hanteert een no-nonsense aanpak. Wij wijken af van de reguliere werkwijze en richten de aandacht op de kern. Diepgang en inzicht in de ontstaansoorzaken van de belemmeringen is vooral onze werkwijze. Van jou verwachten wij dat je gemotiveerd bent, dat is de voorwaarde die Zoom Psychologie aan haar cliënten stelt.

Aanmelden Zoom Psychologie

Aanmelden Artikels