Op het internet is er veel informatie te vinden over narcisme. De meeste informatie heeft betrekking op de narcistische persoon zelf; of dit nu om een partner, opvoeder(s) of om andere gezinsleden gaat. Er is weinig informatie te vinden over de betrokkenen die zijn opgevoed door narcistische opvoeder(s). Onderstaand volgen de uitspraken van onze cliënten, die grotendeels overeenkomen.

Herken je het dat toen je kind was continu waakzaam was voor wat je opvoeder(s) zouden zeggen of doen? Dat je, je altijd zo schuldig kon voelen over situaties waar je niets aan kon doen? Dat je continu verantwoording moest afdragen opdat de opvoeder(s) controle over je hadden of in zijn algemeen controle over jou wilden? De woede-uitbarstingen waar geen aanleiding voor was of anders waarvan jij de schuld kreeg? Het gevoel dat jij er niet toe deed zolang je opvoeder(s) maar tevreden waren? Dat jij je afvroeg of je wel tot ‘dit’ gezin behoorde of dat je misschien was geadopteerd? Het gevoel dat je, maar het beste onzichtbaar kon zijn opdat er geen aanleiding zou zijn voor een woede-uitbarsting of fysieke mishandeling? Dat je werd gemanipuleerd? Dat je keer op keer in de manipulatie trapte, in de hoop dat je de liefde alsnog zou krijgen? Of het gevoel dat je er niet mocht zijn? Dat jij niets voorstelde? Dat jij moest dienen voor de behoeftes van je opvoeder(s)? Dat je buiten altijd de schijn moest ophouden? Dat je geen vrienden mocht hebben? Dat iedereen die jij aardig vond slecht was? Dat zowel jijzelf als anderen altijd werden bekritiseerd? Altijd negativiteit? Dat er nul vertrouwen was in jou? Dat het de opvoeder(s) niet interesseerde wat jij vond, wat jij wilde en hoe jij de dingen zag? Dat je überhaupt geen mening mocht hebben? Dat alles aan jou slecht was? Dat je werd buitengesloten, niet serieus werd genomen, niet werd gewaardeerd en als uitschot werd neergezet? Dat er een prins of een prinsesje was in het gezin en jij werd neergezet als zondeboek, de slechterik die nooit iets goed kon doen en altijd kritiek ontving? Dat jij altijd klaar moest staan voor je opvoeder(s), maar zij nooit voor jou? Dat je het gevoel had dat je teveel was? Dat als je dan een keer iets leuks wilde delen, je belachelijk werd gemaakt? Dat je dom was en niets zou bereiken in het leven? Dat ze jou vertelden dat niemand te vertrouwen was? Of dat je pas wat voor zou stellen als je ‘iets’ zou presteren en daarmee het waarmaken van de dromen van je opvoeder(s). Dat je in bijzijn van bezoek altijd precies wist wat je opvoeder(s) onderhuids bedoelden, maar niemand anders dan jij die dit in de gaten had? Dat je werd belemmerd in je zelfstandigheid, in je dromen? Dit rijtje kan nog verder uitgebreid worden. Als jij je hierin herkent, welkom, je had te maken met narcistische opvoeder(s).

Nu jaren later vraag jij je misschien nog steeds af; wat deed ik verkeerd? Niets. Je was gewoon aanwezig, in de buurt en diende prima als zondebok waar de opvoeder(s) hun eigen ongeluk op konden projecteren. Een zondebok waar alle gevoelens die zij van zichzelf niet konden accepteren op afgereageerd kon worden. Het ligt niet aan jou en het heeft helemaal niets met jou te maken. Als je nog contact hebt met je opvoeder(s), zul je merken dat er niets is veranderd. Het enige verschil is dat jij daar niet meer woont, maar de projecties zullen nog altijd doorgaan, in mindere mate, want anders kom je niet meer en zijn zij de ‘voeding’ kwijt, want dat is wat je was en nog steeds bent. We hebben het hier over opvoeder(s) die zelf zwaar zijn getraumatiseerd, enorm zijn tekortgekomen in de eigen opvoeding en een hechtingsprobleem hebben. We hebben het eigenlijk over kinderen die aandacht willen, gezien willen worden en waardering willen. Dus eigenlijk moest jij alles wat er mis was gegaan in de jeugd van jouw opvoeder(s) goedmaken. Betekent dit nu dat je het behoort te begrijpen en te accepteren? Begrijpen ja, om te realiseren dat het niets met jou te maken had en dit nodig is voor je herstel. Accepteren, neen.

In onze praktijk ervaren wij dat cliënten die een narcistische opvoeding hebben gekend later een relatie aangaan met iemand die ook narcistisch is. Waarom? Het is bekend terrein. De betrokkene voelt zich aangetrokken tot individuen waarbij hetzelfde gevoel wordt ervaren als bij de narcistische opvoeder(s), dat voelt namelijk vertrouwd en veilig; schijn. Gevolg; herhaling van de jeugd.

Tijdens onze sessies met de cliënten horen wij regelmatig dat de client niet weet wie ze zijn, wat ze leuk vinden of wat ze willen in het leven. Allen hebben een overlevingsstrategie om zichzelf staande te houden. Deze strategie is ontwikkeld in de kind – of jeugdjaren, wat destijds ook een must was, echter nu belemmerend werkt. Uit de gesprekken wordt opgemaakt dat de meesten voldoende functioneren in het dagelijkse leven, echter geven allen aan dat er een leegte aanwezig is in hen. In andere gevallen heeft de client het ‘opgegeven’ en doet wat deze hoort te doen op automatische piloot of anders cliënten die al jarenlang achtereen verschillende therapieën hebben gevolgd en vrijwel niets in het leven hebben ondernomen. Opvallend is dat de meesten in een ‘wachtstand’ verkeren, wachtend wanneer het leven nu echt gaat beginnen. Ook hebben wij cliënten die zich niet eens bewust waren van de narcistische opvoeding en verschillende activiteiten (taken) ondernemen om de leegte op te vullen. De uitingen zijn divers, de manier waarop ermee wordt omgegaan is divers, echter kampen zij allen met een complex trauma, dat is namelijk het gevolg van een narcistische opvoeding.

Aanmelden Zoom Psychologie

Aanmelden Artikels

About Author