Een individu wordt gevormd door haar socialisatieproces en daarmee de opvoeding die je krijgt (waarden & normen), de wijk waar je opgroeit, de school waar je naar toe gaat en de vriendschappen die je sluit. Dit alles vormt een referentiekader, dus de manier waarop je naar situaties kijkt en dus ook naar jezelf kijkt.

Heb jij je weleens afgevraagd of de mening die jij vormt, ongeacht het onderwerp, ook daadwerkelijk jouw mening is? Of komt jouw mening voort uit jouw referentiekader die gevormd is tijdens en door je socialisatieproces? In hoeverre is jouw mening ook echt jouw mening, omdat je ook daadwerkelijk zo denkt, dus los van je eigen socialisatieproces. Dit gaat vrij diep, echter is dit ook de basis voor hoe je naar jezelf kijkt. Stel je nou voor dat je tijdens je opvoeding te maken had met strenge, kritische en afwijzende ouders. Kortom; alles wat jij deed was niet ok, niet goed genoeg. Het kon altijd beter. De kans dat jij later op exact dezelfde manier reageert op jezelf of een situatie is aanzienlijk groot, want dit is wat jij hebt meegekregen tijdens jouw socialisatieproces. Ook is er een kans dat je vriendschappen hebt gesloten die een soortgelijke socialisatieproces hebben gekend, dat is namelijk bekend voor je, dit geldt ook voor relaties. Terug, in hoeverre is de mening die jij uit ook daadwerkelijk jouw mening? Zolang jij je niet bewust bent van de impact van jouw socialisatieproces op jouw identiteit blijft dit patroon zich herhalen. Is het dan een probleem? Nee, zolang jij er zelf geen ‘last’ van hebt is er niets aan de hand. De vraag is alleen, hoe bewust ben jij je van deze patronen en de impact hiervan op jezelf? Denk jij weleens na over jouw denken?

Een slag dieper. Stel je nou voor dat jouw opvoeders bij alle problematiek die zich in het leven hebben voorgedaan de schuld bij anderen hebben belegt. Dit is dus een patroon die jij hebt meegekregen (onbewust). Zolang je dit niet hebt doorbroken is de kans groot dat je dit patroon herhaalt en daarmee dat ook jij de verantwoordelijk altijd bij een ander belegt. Jouw coping en daarmee jouw overlevingsstrategie is het beleggen van de verantwoordelijkheid bij de ander en daarmee dus vermijden, doen alsof het niet bestaat. Controle, perfectionisme en het leveren van kritiek maakt veelal deel uit van de persoonlijkheid, vrij vertaald; angsten. Wat dit met jou doet? Je leeft op een automatische piloot en bent je niet bewust van je gedachten, gevoelens en je gedrag. Je voelt regelmatig een gevoel van leegte, een onbestemd gevoel dan wel een gevoel van eenzaamheid.

Een ander voorbeeld is ‘het leven voor de buitenwereld’. Ieder gezinslid behoort zich hier dan ook verplicht aan te houden en de controle hierop is sterk aanwezig. Thuis en buiten zijn twee andere werelden. Wat doet dit op termijn met een individu? De kans dat men zichzelf niet kent, niet weet wat ‘normaal’ en ‘abnormaal’ is, is aanzienlijk groot. Het overschakelen naar een overlevingsmodus, apathisch zijn en het leven op een automatische piloot kan een gevolg zijn. Een ander gevolg kan zijn; het pleasen van anderen, je eigen grenzen niet kunnen aangeven (en niet kennen) of blijven leven voor de buitenwereld en een beeld van jezelf presenteren die niet matcht met de werkelijkheid en daarin het ervaren van een disbalans wat zich uit in; gevoel van leegte, onbestemd gevoel dan wel een gevoel van eenzaamheid.

Tot slot; wat nou als jouw opvoeders bij alles wat er thuis ‘mis’ ging jou de schuld gaven, jou de verantwoordelijkheid gaven? Gevolg hiervan op lange termijn is dat je, je snel aangesproken voelt en daarmee dus schuldig voelt, zelfs voor situaties waar jij niets aan kunt doen. Van jou wordt namelijk ‘verwacht’ dat je met een oplossing komt net als toen, door bijvoorbeeld te pleasen en anderen het naar de zin te maken. Door vooral niet stil te staan bij jezelf, bij wat jij voelt en denkt. Je hoort vaak dat je zo sterk bent en zo goed op je eigen benen kunt staan, wat gewoonweg niets anders is dan een overlevingsstrategie die je onbewust bent gaan aanhouden. Ook in dit geval ervaar je een gevoel van leegte, onbestemd gevoel dan wel een gevoel van eenzaamheid.

Hoe bewust ben jij je van je eigen socialisatieproces en de impact hiervan op jouw ontwikkeling?

Aanmelden Zoom Psychologie

Aanmelden Artikels

About Author